De oude Pfaff

De oude Pfaff

Ooit was je mooi en sterk, met één hand nauwelijks te tillen. Zeker niet als je ook nog in je koffer zat.
Als ik voorzichtig het zacht leren lipje van je koffer open, de klep eraf haal – kom je tevoorschijn. Eén bonk licht grijs ijzer. De zilverkleurige naald steekt fijntjes af bij de rest.
Je bent van mijn moeder geweest. Je was haar Pfaff, waarmee ze vijftig jaar geleden stukken zette op de overalls van mijn vader en waar ze later broeken, bloesjes en jassen mee naaide voor mijn broers en mij.
Nu sta je al jaren in een hoekje op mijn zolder te verstoffen. Als ik je al eens tevoorschijn haal, wil je alleen nog maar vooruit. Naar achter en zigzag weiger je. Ook nadat ik je jaren geleden voor honderd euro hebben laten oppeppen door een Pfaff kenner.

Deel op:
Share