Levenslessen

Levenslessen

Ik gebruik ze nog steeds, de gezegdes van mijn vader. De ene keer in het ABN, de andere keer in het dialect. Het zijn vaak waarheden waar je niet omheen kunt. Nuchtere constateringen. Maar ook hele flauwe uitspraken die nergens over gaan. Mijn zoons kennen ze inmiddels allemaal. ‘Tot treurens an toe’, zou mijn vader gezegd hebben. Vooral als ik ze in het dialect zeg, kijken ze me bijna meewarig aan. Met daarbij op hun voorhoofd in koeienletters: Heb je háár weer!
Mijn vader stierf een paar jaar voor mijn oudste zoon – nu twintig – werd geboren. Hij was een echte Achterhoeker. Nuchter, sprak de taal en had bij verschillende gebeurtenissen zijn vaste gezegdes. Ik gebruik ze nog met plezier. Ook buitenshuis. En ook daar kijken mensen me aan met een blik van: oké, als jij het grappig vindt… Voor mij zijn het echter kleine levenslessen. Ze helpen met relativeren. Bijvoorbeeld als er in gezelschap weer eens wordt geklaagd over de ‘fouten’ die ‘anderen’ maken. Soms kan ik me dan niet bedwingen en hoor ik mijn vader zeggen: ‘Niet iedereen is zoals ik … (hier valt een korte stilte) … had moeten zijn.’

Deel op:
Share